Archives pour la catégorie Non classé

Viviane ALBERTI 08/09/2018 – 27/09/2018

Fortement impressionné par le génie créatif de G. Braques et G. Richter, je suis dans une voie de création permanente, qui l’a rend éclectique parfois !
La nature nous abreuve de couleurs et de formes dans tout ce qui l’a compose ; il suffit de prendre le temps d’attarder son regard sur ce qui nous émeut.
Turner par ses couleurs, Monet ses lumières et Zao-Woo-Ki ses transparences ont fortement influencés ma démarche artistique.

Viviane Alberti dite VAP

 

Les tableaux de Viviane Alberti sont frappés d’une transparence particulière.

Elle porte le regard dans des strates profondes, non pas dans les abysses, mais au contraire dans des sphères traversées par la lumière, dans un mouvement puissant qui se révèle aux yeux des observateurs.
La réalisation de courbes et tourbillons audacieux dans «Éole et Circonvolutions » semble émaner d’un organisme vivant soumis à une forte pression.
Alberti se limite à un choix de couleurs exclusif qui permet de passer d’un mélange de tons noir-blanc à l’orange-ocre seulement.
C’est ainsi qu’elle réussît à obtenir un jeu de nuances qui, avec une mise en évidence discrète, laisse apparaître peu de matière dans le caractère sérieux de la composition.
«Architecture» brise à travers les gestes animés organiques les formes rectangulaires reposantes qui déterminent le centre de l’image.
Alberti les dissout dans la périphérie avec légèreté, comme si elle voulait les fondre, ce qui redonne du dynamisme à la composition.
La fluidité, par le biais de la réduction des pigments de couleurs des tons connus dans le centre, dégage un environnement sombre brillant.
Ainsi l’artiste crée un espace d’image qui balance de manière merveilleusement calme.
Les structures y apparaissent et disparaissent en partie dans l’émail, semblables à des silhouettes dans la brume de la métropole.

Traduction de l’article D’Ingrid Gardill (critique d’art) – KUNST HEUTE INTERNATIONAL 2016.


Gezien ik erg onder de indruk ben van het creatief genie van G. Braques en G. Richter, ben ik permanent bezig met creëren, soms zelfs eclectisch!
De natuur overstelpt ons met kleuren en vormen in alles wat er deel van uitmaakt; het volstaat de tijd te nemen om onze blik te laten rusten op hetgeen ons ontroert.
Turner zijn kleuren, Monet zijn licht en Zao-Woo-Ki zijn helderheid hebben mijn artistieke ontwikkeling sterk beïnvloed.

Viviane Alberti alias VAP

 

De schilderijen van Viviane Alberti bezitten een bijzondere helderheid.
Ze leidt de blik in diepe lagen, niet in de afgrond, maar in tegendeel in sferen doorspekt met licht, in een krachtige beweging die zich openbaart voor de ogen van de toeschouwers. Het maken van gedurfde curves en wervelingen in «Éole et Circonvolutions » lijkt ontstaan te zijn uit een levend organisme dat aan een sterke druk onderworpen is. Alberti beperkt zich tot een keuze van exclusieve kleuren wat toelaat over te gaan van een mengeling zwart-wit tonen naar enkel oranje-oker.
Zo slaagt ze erin een spel van schakeringen te krijgen die, met een discrete vanzelfsprekendheid, weinig materie laat zien in het ernstige karakter van de compositie.
«Architecture» breekt door doorheen geanimeerde bewegingen van rustige rechthoekige vormen die het centrum van het beeld bepalen. Alberti ontbindt ze behendig in de periferie, alsof ze ze wilde smelten, hetgeen opnieuw een dynamiek geeft aan de compositie.
De soepelheid, door middel van de beperking in kleurpigmenten in de gekende tonen in het centrum, onthult een sombere schitterende omgeving.
Zo creëert de kunstenares een beeldruimte die op een wonderbaarlijk rustige wijze balanceert. De structuren komen en gaan deels in de email, vergelijkbaar met silhouetten in de mist van de metropool.

Vertaling van het artikel van Ingrid Gardill (kunstcriticus) – KUNST HEUTE INTERNATIONAL 2016.

François WAGNER 09/06/2018 – 29/06/2018

Les châteaux démentiels

Une ville, un parcours….. Vient le premier contact avec la cité et ses habitants, puis s’installent des habitudes et les quartiers sonnent comme familiers. Chacun vit la ville selon son histoire, ses rencontres, ses aventures; au travers de notre prisme on a une vision personnelle et instantanée d’un moment d’un lieu.

C’est au cours des différentes échappées que j’ai commencé cette passion du carnet de voyage
(Buenos Aires, New York, Paris, Bruxelles, Porto Novo, Ouagadougou, Istanbul, Oslo……)

Compulsivement je collectionne, j’accumule, je récupère, j’amoncelle….. Et c’est à travers ce pêle-mêle d’informations, de détails, de micro-histoires; le tout mêlé à mes centres d’intérêts, mon imagination, les influences steampunk et Jules Verne que je crée des univers, des villes fantasmées. Ainsi naissent les illustrations et sculptures.
Je vous invite à vous perdre dans mon univers!


De onzinnige kastelen

Een stad, een baan ……..Het eerste contact met de stad en haar inwoners ontstaat, dan komt de ontdekking van gebruiken en wijken die als vertrouwd overkomen. Eenieder beleeft de stad op haar of zijn manier, afhankelijk van haar of zijn geschiedenis, haar of zijn ontmoetingen, haar of zijn avonturen. Dwars door ons prisma hebben wij een persoonlijk en duidelijk beeld van een ogenblik, van een plaats.

Het is tijdens mijn verschillende ontsnappingen dat ik met hartstocht aan dit soort reisverslagen begonnen ben. (Buenos Aires, New York, Parijs, Brussel, Porto Novo, Ouagadougou, Istanboel,Oslo..)

Dwangmatig verzamel ik, breng ik bijeen, recupereer ik, stapel ik op………En uit deze mengelmoes van inlichtingen, details, micro-geschiedenissen, samengebracht met mijn verbeelding, de invloeden van steampunk en Jules Verne ontstaan mijn werelden, ingebeelde steden. Zo worden de illustraties en de beeldhouwwerken geboren.

Ik nodig u uit om in mijn wereld verloren te lopen.

Marianne DUVIVIER 05/05/2018 – 25/05/2018

Chemins de vie

Une exposition qui parle de chemins possibles, de chemins de traverse, de chemins accidentés, de chemins tortueux et de chemins où l’on se perd pour mieux se retrouver.
L’histoire aussi d’une renaissance et de la lumière qui revient après des passages douloureux et sombres.
Le chemin devient plus lumineux et les couleurs plus joyeuses.
Un rapprochement à la nature, aux arbres et à l’âme humaine.


Levenswegen

Een tentoonstelling die over alle mogelijke wegen gaat, zijwegen, avontuurlijke wegen, bochtige wegen, kronkelende wegen, en wegen waar men verloren loopt om zichzelf beter terug te vinden.
Ook de geschiedenis van een wedergeboorte, van het licht dat na pijnlijke en sombere passages terugkeert.
De weg wordt lichter en de kleuren vrolijker.
Een toenadering tot de natuur, de bomen en de menselijke ziel.

Alain SISTIAGA 07/04/2018 – 27/04/2018

Fils d’un artiste peintre, la peinture, les arts font partie intégrante de sa vie.
Ses premières expositions collectives et individuelles ont lieu dans les années 80 en Pays Basque.

Les expositions d’Alain depuis quelques années…

2009 Kolostrape à Bayonne – Baiona
2007 – 2008 Alerie du Port à Saint Jean de Luz Lizardia Guetary
2005 – 2006 Cyriza – Pasajes – Pasaia Trintxerpe
2004 Tour de France à Limoges
2003 Tour de France à Bayonne – Baiona
2001 – 2002 Galerie Les Corsaires Bayonne – Baiona
Le Cadran – Lydie Aricks – Landes
1999 – 2000 Galerie Bilbao
1997 – 1998 Thématiques de couleurs autour du relief Paris XIIéme
Hondarribia – Fontarrabie
Biarritz
1996 FIAP Paris
1995 Paris
1994 Saint Jean de Luz – Donibane Lohitzune
1993 Europ’art sans Frontières, Beaubourg, Paris
Galerie Centre Culturel Basuqe
« Euskal Kultur Bidean » Paris XIIIème
1992 Trinquet Paris
Spectacle Benat Achiarry à Biarritz
1990 – 1991 Don Herber à Arteleku Donostia – S. Sebastian
1989 Musée Bonnat le Carré à Bayonne – Baiona
1988 Atelier Bonifacio à Arteleku Donostia – S. Sebastian
Artistes Aquitaine (Inauguration de l’Hôtel de Région Bordeaux)
1987 Amsterdam – Pays-Bas
1986 Iparralde Koloreak Orereta Renteria
1985 Principe de Viana à Olite Navarra – Nafarroa
Galerie Pub à Donostia – S. Sebastian
Perspectives à Bayonne – Baiona
Décorateur de la pièce de théâtre « Dieu » de Victor Hugo à Gavarnie
Luz St Sauveur
1983 Renteria – Orereta

 

Maria SWINNEN 08/03/2018 – 25/03/2018

et libéré du temps

bien que le bois
était dégénéré
en bêtes boîtes

une main
les a reperré
réhabilité

et redonné
une peau
de résine et racines

et libéré
du maintenant
et du temps

-Johan Teirlinck


en uit de tijd bevrijd

hoewel het hout
tot dode dozen
was verworden

heeft een hand
het hout herkend
hersteld

uit kramp en krat
losgesneden
en de ware wereld
weergegeven

van hars en huid
en uit de tijd
bevrijd

-Johan Teirlinck

Maria Swinnen (°1964)

Master in de kunsten en klinisch psycholoog
Tentoonstellingen in België en Ohio, USA

Schilderijen, tekeningen en objecten
Werkt met acryl, olieverf, hout en ander organisch materiaal

In de schilderijen en tekeningen treedt de mens naar voor als een zoekend, ‘onaf’ wezen. De mens blijft een potentie die nooit ten volle uitgroeit tot wat hij/zij zou kunnen zijn. In die zin zien we een tekort, een gebrek maar tegelijk een ‘poging tot’. Kracht en mislukking zijn tegelijk aanwezig.

In de objecten verschuift de aandacht naar herwaardering van wat werd opgegeven. Is het mogelijk om iets dat werd verstoten, afgewezen of weggegooid, iets dat niet werd aanzien voor wat het mogelijk kan zijn, toch een (nieuwe) plaats te geven. Het materiaal wordt geordend, gearchiveerd als het ware, en niet of slechts minimaal behandeld. Met ritme en rust als het serene gevolg.

Jacqueline DENBLINDEN 13/01/2018 – 28/01/2018

Jacqueline DENBLINDEN @ LesbroussART Gallery

13.01.2018 – 28.01.2018

« Jacqueline Denblinden peint avec l’acrylique, mais utilise aussi  du sable et de la poudre de marbre .

Les outils sont tantôt le  pinceau tantôt ses mains.

Ses peintures sont généralement abstraites et les couleurs sobres. Elle représente souvent des sujets qui la passionnent comme les paysages et la mer. Elle aime photographier des sujets qu’elle représente alors de manière plus figurative et colorée »

 

« Jacqueline Denblinden schildert met acrylverf, maar gebruikt ook minder voor de hand liggende materialen zoals zand en marmerpoeder.

Een penseel heeft zij niet altijd nodig, ook haar handen gebruikt ze als instrument.

Haar schilderijen zijn meestal abstract met sobere kleuren. Zij beeldt vooral dingen uit waardoor ze gepassioneerd is zoals landschappen en de zee. Zij houdt ervan om foto’s van landschappen te nemen waar ze achteraf een puur figuratief schilderij van maakt. »

Marijke Pots


« Matières maitrisés avec  parcimonie et perfection.

Touches de couleurs justement posées entre blanc et noir, entre jour et nuit,

c’est un éclatement de lumière à l’infini.

Une œuvre  sensiblement profonde qui nous fait découvrir un monde subjectif,

un espace à l’intériorisation, un refuge à la réflexion de soi et de l’autre.

Chaque oeuvre de Jacqueline Denblinden est un appel à la méditation. »

Daisy Hoste

Philippe DORO 07/12/2017 – 29/12/2017

BXLand – Architectures de Bruxelles

J’ai commencé par l’architecture : études à Paris, travail en agence… C’est un métier que j’ai arrêté, et pourtant, dans un sens, je n’en suis jamais sorti car mes dessins parlent d’abord, et surtout, de villes et d’architectures. C’est le bâtiment qui fait le sujet, les personnages tenant plutôt lieu de figurants. On me demande souvent si j’ai fait de la BD. Non, jamais, c’est un autre monde, mais dans l’idéal, j’essaie que chaque image raconte une histoire, un destin. Je fais aussi des plans de villes subjectifs, en plus grand format, où les immeubles s’imbriquent comme dans un labyrinthe, entre ligne claire et chaos urbain.

Mes couleurs sont simples, presque toujours en à-plat. Je mélange encre de Chine, feutre, crayon, acrylique et collage de papiers trouvés. J’y ajoute des textes, des noms de lieux réels ou inventés et des bribes de phrases issus de l’air du temps.

Je n’ai pas d’imagination, alors je dessine ce que je vois. À Bruxelles, je dessine Bruxelles, un mélange bordélique et passionnant de chefs-d’œuvres, d’architectures ratées, de buildings nuls et de rues extraordinaires, noyés dans un pot-pourri multiculturel.

Philippe Doro

www.philippedoro.be
www.facebook.com/philippedoro1
www.pinterest.com/dorophilippe


BXLand – Architectuur van Brussel

Ik ben begonnen met architectuur: studies in Parijs, werk in een agentschap… Het is een vak waarmee ik gestopt ben, en enerzijds heb ik het nooit achter me gelaten want mijn tekeningen vertellen voor alles over steden en architectuur. Het is het gebouw dat het onderwerp uitmaakt, de personages zijn eerder figuranten. Men vraagt me dikwijls of ik strips getekend heb. Neen, nooit, dat is een andere wereld, maar idealiter probeer ik ieder beeld een verhaal, een lotsbestemming te laten vertellen. Ik maak ook plannen van subjectieve steden, op groter formaat, waarin gebouwen passen zoals in een labyrint, tussen een klare lijn en stedelijke chaos

Mij kleuren zijn eenvoudig, bijna altijd vlak. Ik vermeng Oost-Indische inkt, viltstift, potlood, acrylverf en collages van gevonden papier. Daarbij voeg ik teksten, de namen van de echte of uitgevonden plaatsen en fragmenten uit zinnen die passen in de tijdsgeest.

Ik heb geen verbeelding, daarom teken ik wat ik zie. In Brussel teken ik Brussel, een rommelige mengeling van meesterwerken, mislukte architectuur, waardeloze gebouwen en buitengewone straten, verzonken in een multiculturele potpourri.

Philippe Doro

www.philippedoro.be
www.facebook.com/philippedoro1
www.pinterest.com/dorophilippe